Bob en Evelyn werden verliefd op een stadswoning met karakter in Gent. Veel charme, maar ook een lekkend dak. Architect Wim Heylen nam de koterij achteraan onder handen en stelde een aantal veranderingen voor die het koppel verbaasden. Dit is het resultaat.

Dit herenhuis langs een Gents kanaal had betere tijden gekend toen Bob en Evelyn het in 2016 op een immowebsite ontdekten. Maar het koppel was meteen overtuigd van het potentieel. “Het is het eerste pand dat we bezochten na zes maanden zoeken op het internet”, zegt Bob. Voordien woonden ze een enkele jaren in een instapklaar appartement aan de andere kant van Gent. “We hadden behoefte aan meer ruimte”, legt Evelyn uit. Videomaker Bob wou een aparte vergaderruimte en een montagecel. Ook een (stads)tuin stond op het verlanglijstje van het koppel.

“Voor mij was het een coup de foudre”, lacht Evelyn. “We bezochten het pand samen met mijn broer, die architect is en het potentieel van de woning bevestigde. Een woning met 400 m2 bewoonbare oppervlakte, zo dicht bij het stadscentrum vind je niet snel aan deze prijs. Waarschijnlijk waren andere gegadigden afgeschrikt door de toestand waarin het pand zich bevond en de noodzaak van een totaalrenovatie.”

Emmers onder het dak

Voor ze aan de verbouwing begonnen, woonden Bob en Evelyn eerst een jaar in hun nieuwe aanwinst. “Het huis was in erbarmelijke staat: als het regende, moesten we emmers zetten, want het lekte overal. Maar door hier een jaar te wonen, leerden we het huis beter kennen en konden we betere beslissingen nemen over de verbouwing.”

Het meest ingrijpende aan de transformatie is de noordgerichte achtergevel. Die was door de jaren heen verworden tot een typische Belgische uitgroei met onpraktische bijgebouwtjes. Architect Wim Heylen liet alles afbreken en trok de gevel recht tot een strak geheel van baksteenstrips en grote glaspartijen in geanodiseerd aluminium.

Licht binnentrekken

Kenmerkend voor een goed ontwerp is dat het achteraf de logica zelve lijkt, terwijl je in de ontwerpfase mogelijk even met de ogen knippert. Dat geldt bijvoorbeeld voor de inplanting van Bobs praktijkruimtes op het gelijkvloers. Bob knikt: “Zo bekwamen we een betere scheiding tussen privé en praktijk. Het gelijkvloers is de donkerste verdieping, maar dat is voor mijn montagecel juist ideaal. En in de vergaderruimte aan de voorkant geniet ik dan weer van mooi zuidlicht.”

De architect streefde naar optimaal gebruikt van daglicht. Onder andere door het aanbrengen van een lichtstraat in de achtergevel, waardoor de avondzon in de woning binnendringt ondanks de noordoriëntatie. Ook nieuw is het terras op de eerste verdieping en een groot schuifraam op het gelijkvloers. Daardoor wordt de achterste kamer een tuinkamer. Op de zolderverdieping nam de architect een hap uit het dak en creëerde hij een loggia, een inpandig terras van waaruit je de torens van Gent kunt zien.

Authentieke elementen

Bob en Evelyn vonden het belangrijk om maximaal authentieke elementen uit het herenhuis te recupereren, die vaak achter valse muren en plafonds waren weggestopt. Denk aan de fraaie houten binnendeuren, marmeren haarden en moulures. De bolle (‘gebombeerde’) ramen van de erker op de eerste verdieping liet het koppel vervangen door hedendaags glas. Veel duurder dan standaardglas en met een lange wachttijd bovendien, maar het resultaat mag er zijn.

Op de tweede verdieping kwam de masterbedroom aan de rustige achterkant en de badkamer en gastenkamer aan de voorkant. Het koppel leeft in het huis meer op het ritme van de seizoenen, zegt Evelyn: “In de zomer leven we meer beneden en gebruiken we de tuinkamer optimaal. In de winter leven we meer in de keuken of op het terras op de eerste verdieping. Dankzij de verbouwing hebben we veel meer buitenruimte en iets minder binnenruimte. Het huis blijft aangenaam in de zomer dankzij de zonnewerende ramen vooraan.”

INFOFICHE